Luisteren
Lezen
De vorige keer zijn we gestopt bij het verhaal over Samuel. Samuel die woonde bij de oude priester Eli en die in de nacht geroepen werd. Midden in de nacht hoorde Samuel zijn naam. Niet één keer. Niet twee keer. Maar drie keer.
Eli begreep uiteindelijk wat er aan de hand was. Het was niet Eli die riep. Het was God. Eli stuurde Samuel terug naar bed en zei: “Als je de stem weer hoort, zeg dan: “Spreek, Heer, uw dienaar luistert.” Samuel was weer naar zijn bed gelopen en hij vroeg zich af waarom God hem had geroepen.
Hier gaan we weer verder met het verhaal. Samuel lag in zijn bed, diep onder de deken. Hij wachtte. Alles was stil. En toen klonk de stem opnieuw. Nog duidelijker dan daarvoor. “Samuel, Samuel.” Samuel ging rechtop zitten. Zijn hart bonsde, maar hij deed precies wat Eli had gezegd. Hij zei: “Spreek, Heer, Uw dienaar luistert.” En toen sprak God tot hem.
God vertelde dat Hij had gezien wat de zonen van Eli deden. Niets was voor Hem verborgen gebleven. Hij had gezien hoe oneerlijk ze waren geweest. Dat ze niet naar Hem luisterden. En hoe ze steeds opnieuw verkeerde keuzes maakten. God vertelde ook iets over Eli. Eli wist dat zijn zonen verkeerde dingen deden. Hij had er wel eens iets van gezegd, maar hij had niet echt ingegrepen. Dat maakte God verdrietig. God houdt van mensen. Hij is geduldig en liefdevol. Maar Hij vindt het ook belangrijk dat mensen eerlijk zijn en doen wat goed is. Daarom zei God dat Hij niet langer zou doen alsof er niets aan de hand was. Er zouden moeilijke dingen gebeuren voor Eli en zijn familie.
Niet omdat God gemeen is. Helemaal niet. Maar omdat God wilde laten zien dat verkeerde dingen niet zomaar door kunnen gaan. God ziet alles. Hij ziet wat goed is. En Hij ziet wat verkeerd is.
Toen vertelde God nog iets.
Al heel lang had de familie van Eli een bijzondere taak gekregen. Zij mochten God dienen en het volk helpen om dicht bij Hem te blijven. Maar nu zou dat veranderen. De zonen van Eli hadden laten zien dat zij niet goed met die belangrijke taken waren omgegaan. Daarom zou God iemand anders kiezen om Zijn volk te leiden. De familie van Eli zou die bijzondere taak kwijtraken. Het was een moeilijke boodschap. Een boodschap die Samuel eigenlijk liever niet had gehoord. En al helemaal niet wilde doorvertellen aan Eli. Want hoe moest hij dit ooit aan Eli vertellen? Eli was altijd vriendelijk voor hem geweest.
Toch wist Samuel dat deze boodschap van God kwam. En daarom moest hij ernaar luisteren.
De volgende ochtend stond Samuel vroeg op. Hij deed zijn werk zoals altijd. Hij opende deuren. Hij hielp bij de tabernakel. Hij bracht dingen van de ene plek naar de andere en hij stak de lampen aan.
Maar hij kon niet zo goed nadenken bij wat hij deed. Hij dacht steeds aan wat God tegen hem had gezegd. Hij was ook een beetje zenuwachtig. Hij wist dat hij eerlijk moest zijn tegen Eli. Zou Eli boos worden? Of heel verdrietig?
Samuel hoopte stiekem dat Eli er niet naar zou vragen. Maar Eli riep hem. En natuurlijk wilde Eli weten wat God had gezegd.
“Samuel, mijn jongen, zei Eli.”
“Ja?” antwoordde Samuel.
“Wat heeft de Heer tegen je gezegd? Vertel het me allemaal. Houd niets achter.” Samuel slikte. Dit was moeilijk.
Heel moeilijk. Maar Samuel wist dat hij het moest vertellen. God had het tegen hem gezegd en Eli moest het dus ook weten. Samuel vertelde daarom alles. Echt alles. Hij liet niets weg. Toen hij klaar was, bleef het even stil.
Eli zuchtte diep. Hij wist dat Samuel de waarheid sprak. “Het is de wil van de Heer,” zei hij zacht. “Laat Hij doen wat goed is in Zijn ogen.”
Vanaf die dag sprak God vaak met Samuel. De mensen om hem heen merkten het. Als Samuël Gods woorden doorgaf, gebeurden de dingen die hij had gezegd. De mensen begonnen hem te vertrouwen. Ze zeiden: “Samuel is een profeet! “God heeft hem uitgekozen. De Heer spreekt door hem!”
En Samuel groeide verder op. Hij werd een man die naar God luisterde. Een man die eerlijk was. Een man die moed had om de waarheid te vertellen, zelfs als dat moeilijk was. Hij hielp het volk Israël om dicht bij God te blijven. Het verhaal begon met een moeder die ging bidden tot God. Met een jongetje dat luisterde. En met een stem in de nacht.